Czym jest utlenianie się miedzi?
Naturalnym jest, że przedmioty wykonane z miedzi ciemnieją z upływem czasu. Jeśli naczynie nie posiada domieszek metali ciężkich, wpływających na jej utlenianie, strukturę chemiczną i zawiera w sobie przynajmniej 90% miedzi – będzie na nim widoczny proces utleniania. Utlenianie miedzi oznacza w praktyce, że naczynia tracą swój pierwotny blask, a na ich powierzchni pojawiają się szare, czarne lub brązowe plamki. Przyczyną jest dostęp powietrza i różna jego wilgotność. To, że miedź ciemnieje – to dobrze! Dzięki temu wiemy, że posiadamy produkt z dobrym składem.
Co ważne, tlenki miedzi nie mają niekorzystnego wpływu na nasze zdrowie! Mogą jedynie delikatnie wpływać na smak wody – stanie się on nieco metaliczny. Wówczas należy po prostu umyć naczynie.
Zauważmy też, że miedź wystawiona na działanie warunków atmosferycznych pokrywa się charakterystycznym zielonkawym nalotem. To tzw. patyna. Patyna jest niczym innym jak naturalną warstwą chroniącą przed korozją. Można ją zaobserwować choćby podczas zwiedzania zamków czy katedr.
Decydując się na zakup naczyń miedzianych, trzeba brać pod uwagę fakt, że miedź jest metalem bardzo intensywnie reagującym na warunki otoczenia. Obserwujmy jej zachowanie i zaakceptujmy ze spokojem jej zmienność.
Jak czyścić naczynia miedziane?
Szczęśliwie czyszczenie naczyń miedzianych nie wymaga zakupu drogich, niedostępnych składników. Hołdujemy zasadzie: naturą działamy na naturę.
Częstotliwość przywracania pełnego blasku naczyniom z miedzi jest mniej uciążliwa niż zmywanie naczyń codziennego użytku. Oto kilka podstawowych zasad, które zapewnią wizualny komfort użytkowania naczyń z miedzi:
Najbardziej rekomendowaną przez nas mieszanką czyszczącą jest połączenie soku z cytryny z drobnoziarnistą solą kuchenną. 150-200 ml gotowego soku z cytryny (tzw. „cytrynki”) i 4 płaskie łyżki drobnoziarnistej soli kuchennej. Miksturę najlepiej połączyć w szklanym słoiku, doprowadzając do częściowego rozpuszczenia soli. Następnie zamaczamy gąbkę kuchenną w płynnej części roztworu i dokładnie czyścimy naczynie – od strony wewnętrznej i zewnętrznej. Nie bójmy się użyć nieco większej siły nacisku. Jeśli zaciemnienia są intensywne, nie zdołamy ich usunąć jedynie delikatnie muskając ścianki naczynia.
Ważne, by mieszanki czyszczącej nie pozostawiać zbyt długo na powierzchni naczynia. Nadmierny kontakt kwasu owocowego z miedzią może doprowadzić do wytrawiania się miedzi. Wówczas pojawi się jasnozielony nalot, który nie jest korzystny dla zdrowia i jak najszybciej należy się go pozbyć. Dlatego najlepiej czyścić naczynia precyzyjnym, stanowczym ruchem. Następnie trzeba dokładnie spłukać pod bieżącą wodą i wytrzeć na zewnątrz ręcznikiem papierowym lub bawełnianą ściereczką.
Czego unikać podczas pielęgnacji naczyń miedzianych?
Zdarza się, że gdy po raz pierwszy mamy do czynienia z naczyniami miedzianymi, nie do końca wiemy, jak należy się z nimi obchodzić. Poniżej kilka absolutnie zakazanych czynności, które mogą doprowadzić do zniszczenia naczynia:
- Naczyń miedzianych nie można zalewać gorącą wodą – może dojść do trwałych uszkodzeń i zniszczeń.
- Naczyń miedzianych nie należy myć w zmywarce – są zbyt delikatne.
- Naczyń miedzianych nie powinno się myć drucianymi, bardzo ostrymi zmywakami – mogą trwale zarysować ich powierzchnię.
- Naczyń miedzianych nie zalecamy czyścić przy pomocy detergentów – naturalne metody są wystarczające i zdecydowanie zdrowsze.
- Naczyń miedzianych nie należy też czyścić wyłącznie samą wodą – nie będzie w stanie usunąć pojawiających się na powierzchni tlenków i zgromadzonych zanieczyszczeń.
Częstotliwość czyszczenia miedzianych naczyń
Nie ma uniwersalnej recepty na to, jak często czyścić naczynia z miedzi. Rekomendujemy, by pielęgnacji dokonywać średnio dwa razy w tygodniu. Jeśli jednak przeszkadza nam metaliczny posmak wody (wyczuwalny niezwykle rzadko) lub naczynie nie spełnia naszych estetycznych standardów, można oczywiście zwiększyć częstotliwość i dostosować ją do własnych potrzeb.
Pamiętajmy, że nie ma możliwości, aby naczynia nie utleniały się, a na ich wewnętrznych ściankach nie uwidaczniały się nieczystości zawarte w wodzie kranowej. Naczynie miedziane jest swoistym papierkiem lakmusowym pokazującym jakość wody, która płynie w naszych kranach. Gdy zobaczymy ciemne ślady na wewnętrznych ściankach, doceńmy, że miedź podjęła walkę ze zwalczaniem zanieczyszczeń, odciążając tym samym nasz organizm, do którego z pewnością te zanieczyszczenia by trafiły. Dużo łatwiej pogodzić się ze zmiennością wyglądu naczynia miedzianego, jeśli zdamy sobie sprawę, jaką pracę ono wykonuje. Zaakceptujmy fakt, że mamy do czynienia z żywym metalem, który podejmuje jedno z najważniejszych zadań – rozprawia się z zanieczyszczeniami w najbardziej życiodajnym płynie!